Warto przyjeżdżając do Wrocławia zapoznać się z dziejami wrocławskiej nauki i kultury. Nobliści są ważnym elementem historii Wrocławia. Park Noblistów, który ma powstać na Starym Mieście lub w Śródmieściu ma promować Wrocław jako Europejską Stolicę Kultury w 2016 roku.
W planach jest stworzenie skweru lub małego parku z tablicami poświęconymi laureatom najważniejszej naukowej nagrody na świecie, którzy zawiązani byli z Wrocławiem.

Pierwszy ze związanych ze stolicą Dolnego Śląska noblistów Theodor Mommsen (1817-1903) był prawnikiem, specjalistą w zakresie prawa rzymskiego, historykiem, a przede wszystkim jednym z największych pisarzy historycznych XIX wieku. Był profesorem prawa na Uniwersytetach w Lipsku, Zurychu i Wrocławiu. Zyskał literacką Nagrodę Nobla w 1902 roku za Historię Rzymu – dzieło wyróżniające się śmiałym spojrzeniem na procesy historyczne.

Phillip Lénárd (1862-1947) był fizykiem, profesorem uniwersytetów między innymi w Bonn
i Wrocławiu. W 1905 roku otrzymał Nobla w dziedzinie fizyki za prace nad promieniowaniem katodowym.

Eduard Buchner (1860-1917) był chemikiem. W 1907 roku komitet noblowski docenił jego prace w dziedzinie chemii. Zajmował się głównie alkoholową fermentacją drożdżową bez udziału żywych komórek, za to też został uhonorowany.

Paul Ehrlich (1854-1915) był chemikiem i bakteriologiem. Urodził się w podwrocławskim Strzelinie, we Wrocławiu zaś się kształcił. Światową sławę zyskał dzięki przełomowym badaniom z zakresu hematologii. To właśnie on uważany jest za twórcę podstaw chemioterapii. Nobla
w dziedzinie fizjologii i medycyny otrzymał w 1908 roku za badania z zakresu immunologii.

Gerhart Hauptmann (1862-1946) był dramaturgiem i powieściopisarzem, przedstawicielem nurtu naturalistycznego w teatrze. Literacką Nagrodę Nobla otrzymał w 1912 roku za całokształt twórczości.

Fritz Haber (1862-1934) urodził się we Wrocławiu .Był chemikiem, studiował na uniwersytetach we Wrocławiu, Heidelbergu i Berlinie. Nobla w dziedzinie chemii otrzymał
w 1918 roku za opracowanie metody syntezy amoniaku, umożliwiającej produkcję nawozów sztucznych, co stało się podstawą nowej gałęzi przemysłu. Kontrowersje przyniosło jego zaangażowanie podczas I Wojny Światowej w produkcję materiałów wybuchowych i gazów bojowych.

Friedrich Bergius (1884-1949) urodził się w Złotnikach, które są obecnie częścią Wrocławia. Nobla w dziedzinie chemii otrzymał w 1931 za odkrycie i badanie chemicznych metod wysokociśnieniowych. We Wrocławiu odbył całą swoją edukację. Opracował metodę uzyskiwania benzyny syntetycznej, dzięki czemu znacznie wzmocniło to potencjał wojenny III Rzeszy.

Otto Stern (1888-1969) był fizykiem i chemikiem. Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki otrzymał w 1943 roku za wkład w rozwój metody wiązki molekularnej i odkrycie momentu magnetycznego protonu. Ukończył wrocławskie gimnazjum, studiował we Wrocławiu i tutaj otrzymał tytuł doktora z dziedziny chemii fizycznej.

Max Born (1882-1970) urodził się we Wrocławiu. Był matematykiem i fizykiem. Wpłynął
w dużym stopniu na rozwój fizyki jądrowej. Wychował się we Wrocławiu. Nobla w dziedzinie fizyki otrzymał w roku 1954. Do dziś zachowała się kamienica, w której mieszkał przy placu Wolności 4. We Wrocławiu znajduje się także plac nazwany jego imieniem.

Reinhard Selten urodził się w 1930 roku we Wrocławiu. Jest matematykiem i ekonomistą, oraz twórcą ekonomii eksperymentalnej. W 1996 roku nadano mu tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii otrzymał w roku 1994 wspólnie z Johnem Harsanyim i Johnem Nashem za osiągnięcia z teorii gier. Jest propagatorem idei języka międzynarodowego i popularyzatorem esperanto.