Na mapie Wrocławia występuje wiele kin. Jedno z nich to Dolnośląskie Centrum Filmowe. Oto jego krótka prezentacja:

Od Kina Kristal Palast przez Kino Warszawę do Dolnośląskiego Centrum Filmowego

W miejscu gdzie obecnie stoi Dolnośląskie Centrum Filmowe znajdowały się kiedyś inne kina. Filmy wyświetlano w tym miejscu aż w trzech kinach. Zaczęło się w 1910, gdy Franz Thiemer, właściciel kina Monopol przy ul. Oławskiej, założył przy ul. Świdnickiej kolejne kino o nazwie Kristal Palast. Budynek, do którego waliły tłumy, z racji słabego stanu technicznego rozebrano w 1963 roku i niemal natychmiastowo przystąpiono do stawiania kolejnego budynku. Tym sposobem w 1973 roku zostało otwarte przy ul. Piłsudskiego Kino Warszawa, uchodzące za najbardziej nowoczesne i luksusowe wrocławskie kino. W 20o9 roku podjęto decyzję o przemianowaniu Kina Warszawy na Dolnośląskie Centrum Filmowe i zrobienie z niego kina studyjnego w przepełnionym kinami sieciowymi Wrocławiu. Otwarto je w 2011 roku po gruntownej renowacji w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Kino Dolnośląskie Centrum Filmowe – fot.: Vox Vratislaviensia

Postmodernistyczny DCF

Obiekt, który służy jako Kino Dolnośląskie Centrum Filmowe, powstał w 2011 roku. Został on przetransformowany z obiektu dawnego Kina Warszawa. Reprezentuje architekturę postmodernistyczną, a jego elewację interpretuje się jako spadający złoty deszcz.

Dolnośląskie Centrum Filmowe na tle innych kin we Wrocławiu

Kino Dolnośląskie Centrum Filmowe posiada cztery sale, które swoimi nazwami upamiętniają dawne kina usytuowane we Wrocławiu. Sala Warszawa upamiętnia Kino Warszawę. Sala Polonia upamiętnia Kino Polonię. Sala Lalka upamiętnia Kino Lalkę. Sala Lwów upamiętnia Kino Lwów. Dolnośląskie Centrum Filmowe to jedno z dwóch, obok Nowych Horyzontów, kin studyjnych, gdzie odbywają się festiwale filmowe oraz seanse filmów zarówno komercyjnych, jak też niszowych. Pozostałe kina we Wrocławiu to tak zwane kina sieciowe, czyli Helios, Multikino oraz Cinema City.